Mar. 24, 2007 - umut

Bizim yapraklar gibi umutlarımız vardı,
Her bahar yeşerip her güz solardı.

Bizim yüreğimiz vardı,
Koca çınar gibi kışa meydan okuyup
Gelen her fırtınada bir dalı daha kırılan.

Bizim gökyüzümüz vardı,
Güneşle mavileşse de geceleri siyahlaşan.

Artık geceler aldatır oldu kalpleri,
Gelecek denen güneş yok oldu.

Çınarlar dayanamadı kışlarına aşkın,
Yazlarıyla avunuyor artık kalıntıları.

Yapraklar mı?
Onlarda çekip gittiler rüyalara.

Hepsi dünde kaldılar
Anılar, mutluluklar, aşklar
Sevgiler, yeminler,sevinçler
Her şey, emin ol her şey!
Sözler bile dünde kaldıysa
Biz neden buradayız?

‘Aslında biz de dünde kaldık ta’
Kimseye belli etmiyoruz...